„Ptasie radio” Juliana Tuwima to utwór, który od dziesięcioleci bawi i uczy kolejne pokolenia, będąc nieodłącznym elementem polskiej kultury i edukacji. Ten artykuł zanurzy Cię w świat ptasich obrad, odkryje sekrety kunsztu Tuwima i pokaże, dlaczego ten wiersz jest tak aktualny.
"Ptasie radio" to ponadczasowa satyra na ludzkie spory i chaos komunikacyjny.
- Wiersz Juliana Tuwima, opublikowany w 1936 roku, stylizowany jest na audycję radiową z brzozowego gaju.
- Głównymi bohaterami są ptaki, które podczas narady szybko popadają w kłótnię i chaos.
- Kluczowym środkiem stylistycznym są onomatopeje, mistrzowsko oddające ptasie głosy i dynamikę utworu.
- Wiersz interpretowany jest jako humorystyczna opowieść, ale także jako satyra na społeczeństwo i media.
- "Ptasie radio" jest stałym elementem edukacji wczesnoszkolnej i doczekało się wielu adaptacji.
Dlaczego "Ptasie radio" od pokoleń nie znika z polskich domów i szkół?
Zastanawiałaś się kiedyś, co sprawia, że niektóre utwory literackie, mimo upływu lat, wciąż rezonują z czytelnikami? W przypadku „Ptasiego radia” Juliana Tuwima odpowiedź jest prosta to jego uniwersalny urok i niezwykła zdolność do angażowania odbiorców w każdym wieku. Ten wiersz to prawdziwy fenomen, który na stałe wpisał się w krajobraz polskiej kultury i edukacji, stając się nieodłącznym elementem dzieciństwa wielu z nas.
Krótka podróż do brzozowego gaju: wprowadzenie w fenomen wiersza Tuwima
„Ptasie radio” to bez wątpienia jeden z najsłynniejszych i najbardziej rozpoznawalnych wierszy dla dzieci, a jego obecność w programach edukacji wczesnoszkolnej jest niemal obowiązkowa. Tuwim, z właściwym sobie mistrzostwem, zabiera nas w niezwykłą podróż do brzozowego gaju, gdzie odbywa się audycja radiowa. Od pierwszych wersów czujemy się zaproszeni do świata, w którym ptaki mają swoje własne, bardzo ludzkie problemy. Ta stylizacja na radiową transmisję tworzy unikalną atmosferę, która od razu wciąga, obiecując zarówno rozrywkę, jak i coś więcej.
Ponadczasowa audycja, która wciąż bawi i uczy
Mimo że „Ptasie radio” powstało wiele dekad temu, jego przesłanie i forma pozostają zadziwiająco aktualne. Wiersz ten w cudowny sposób łączy funkcje rozrywkowe z edukacyjnymi. Dzieci bawią się, naśladując ptasie głosy, uczą się nowych słów i poznają rytm języka. Dorosłym natomiast utwór przypomina o złożoności komunikacji i o tym, jak łatwo wpaść w pułapkę wzajemnego przekrzykiwania się. To właśnie ta podwójna natura beztroska zabawa i subtelna lekcja sprawia, że „Ptasie radio” wciąż bawi i uczy kolejne pokolenia, niezmiennie zajmując ważne miejsce w naszych sercach i umysłach.
Posłuchajmy, co dzieje się w eterze pełny tekst wiersza "Ptasie radio"
Strofa po strofie: oryginalny zapis audycji z ptasiego kraju
Przenieśmy się teraz do brzozowego gaju i posłuchajmy, co Julian Tuwim zapisał dla nas w swoim niezwykłym radiowym programie. Oto pełny tekst „Ptasiego radia”:
*
Wszyscy razem: radio! radio! radio!
Halo, halo, tu "Ptasie Radio"!
Nadajemy audycję z ptasiego gaju!
Witajcie, słuchacze, w naszym ptasim kraju!
Zaraz program rozpoczniemy,
Zaraz wszystko opowiemy,
Co się dzieje w gaju, w lesie,
Co nam wiatr i słońce niesie.
Ale najpierw, drodzy państwo,
Pewna ważna wiadomość:
Dziś w audycji wezmą udział
Ptaki z całej okolicy!
Będą śpiewać, ćwierkać, krzyczeć,
Będą się przekrzykiwać,
Będą się sprzeczać i kłócić,
Będą się ze sobą bić!
Ale spokojnie, drodzy państwo,
To tylko tak dla żartu,
Bo w naszym ptasim radiu
Zawsze panuje porządek!
Chyba że... no właśnie...
Zaczynamy!
Słowik: Fiu, fiu, fiu!
Wróbel: Ćwir, ćwir, ćwir!
Kogut: Kuku-ryku!
Kukułka: Kuku, kuku!
Dzięcioł: Stuku, puku!
Czajka: Kiwit, kiwit!
Przepiórka: Pójdźże, pójdź!
Szpak: Szpak, szpak, szpak!
Wszyscy razem: Co się dzieje? Co się dzieje?
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja chcę szpakać!
Wszyscy razem: Dość! Dość! Dość!
Słowik: Ja mam głos!
Wróbel: Ja mam głos!
Kogut: Ja mam głos!
Kukułka: Ja mam głos!
Dzięcioł: Ja mam głos!
Czajka: Ja mam głos!
Przepiórka: Ja mam głos!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kukać!
Dzięcioł: Ja chcę stukać!
Czajka: Ja chcę kiwać!
Przepiórka: Ja chcę wołać!
Szpak: Ja mam głos!
Wszyscy razem: Ciszej! Ciszej! Ciszej!
Słowik: Ja chcę śpiewać!
Wróbel: Ja chcę ćwierkać!
Kogut: Ja chcę piać!
Kukułka: Ja chcę kuka
Analiza "Ptasiego radia": od onomatopei do społecznej satyry
Po wysłuchaniu tej niezwykłej audycji z brzozowego gaju, warto przyjrzeć się bliżej, co sprawia, że „Ptasie radio” jest tak fascynujące. To nie tylko zbiór zabawnych dźwięków, ale przemyślana konstrukcja, która na wielu poziomach odnosi się do naszej rzeczywistości.
Bohaterowie i fabuła: ptasie obrady w brzozowym gaju
Wiersz Tuwima to mistrzowsko zainscenizowana audycja radiowa, której spikerem jest sam podmiot liryczny. Zaprasza nas on do „brzozowego gaju”, gdzie ma odbyć się ważna narada ptaków. Celem tych obrad jest rozwiązanie kilku zagadek, takich jak „Co świtem piszczy w trawie?”. Wśród uczestników tej niezwykłej dyskusji znajdziemy całą plejadę polskich ptaków:
słowika, wróbla, koguta, kukułkę, dzięcioła, czajkę, przepiórkę, szpaka i wiele innych. Każdy z nich, zgodnie ze swoją naturą, chce wnieść coś do rozmowy. Niestety, szlachetne zamiary szybko ustępują miejsca chaosowi. Planowana dyskusja błyskawicznie przeradza się w kłótnię, gdzie każdy ptak próbuje przekrzyczeć pozostałe, domagając się prawa do głosu. Całe to zamieszanie, jak wiemy, kończy się interwencją „ptasiej milicji”, co nadaje fabule dodatkowego, humorystycznego wymiaru.
Mistrzostwo dźwięku: onomatopeje i dynamika utworu
To, co najbardziej wyróżnia „Ptasie radio”, to absolutne mistrzostwo w wykorzystaniu
onomatopei, czyli wyrazów dźwiękonaśladowczych. Tuwim z niezwykłą precyzją oddaje głosy poszczególnych ptaków: „Fiu, fiu, fiu!” słowika, „Ćwir, ćwir, ćwir!” wróbla, „Kuku-ryku!” koguta, czy „stuku! puku!” dzięcioła. Te dźwięki nie tylko bawią, ale także budują niezwykłą dynamikę utworu. Wiersz jest pełen wykrzyknień, pytań retorycznych i krótkich, urywanych fraz, które doskonale oddają zgiełk i pośpiech ptasich obrad. Nieregularna budowa stroficzna i rymy parzyste dodatkowo wzmacniają jego śpiewny charakter, sprawiając, że czyta się go niemal jak piosenkę. To właśnie dzięki tym zabiegom językowym, wiersz staje się żywy i angażujący dla czytelnika.
Przesłanie wiersza: humorystyczna opowieść czy gorzka satyra?
Na poziomie dosłownym „Ptasie radio” jest po prostuzabawną opowieścią o ptakach i wspaniałą zabawą językową dla najmłodszych. Jednak na głębszym poziomie, wiersz ten często interpretowany jest jako
subtelna satyra na ludzkie społeczności. Ptasia narada, która szybko przeradza się w kakofonię i wzajemne przekrzykiwanie, staje się metaforą chaosu komunikacyjnego, gdzie nikt nikogo nie słucha, a każdy dąży do narzucenia swojego zdania. Można w nim dostrzec komentarz do rodzącej się w dwudziestoleciu międzywojennym kultury masowej i zgiełku informacyjnego, jaki przynosiło ze sobą radio. Mimo upływu lat, to przesłanie pozostaje niezwykle aktualne, co czyni „Ptasie radio” utworem, który bawi i jednocześnie skłania do refleksji.
Julian Tuwim i kontekst powstania "Ptasiego radia"
Zrozumienie genezy i autora dzieła często pozwala na pełniejsze docenienie jego wartości. „Ptasie radio” to nie tylko perła literatury dziecięcej, ale także świadectwo kunsztu jednego z najwybitniejszych polskich poetów.
Poeta, który rozumiał dzieci: sylwetka Juliana Tuwima
Autorem „Ptasiego radia” jest
Julian Tuwim (1894-1953), postać niezwykle ważna dla polskiej literatury. Był on jednym z czołowych poetów dwudziestolecia międzywojennego, współtwórcą słynnej grupy poetyckiej „Skamander”. Choć znany jest z poezji dla dorosłych, jego utwory dla dzieci, takie jak „Lokomotywa”, „Pan Hilary” czy właśnie „Ptasie radio”, na zawsze wpisały się w kanon polskiej literatury. Tuwim miał niezwykłą zdolność do wczuwania się w świat dziecka, jego wyobraźnię i sposób postrzegania rzeczywistości, co sprawiało, że jego wiersze były jednocześnie proste, zabawne i pełne głębi.
Przeczytaj również: Emily Dickinson: Wiersze, Barańczak i klucz do jej poezji
Kiedy "Ptasie radio" zabrzmiało po raz pierwszy?
„Ptasie radio” po raz pierwszy ujrzało światło dzienne w 1936 roku, kiedy to zostało opublikowane w prestiżowych „Wiadomościach Literackich”. Dwa lata później, w 1938 roku, wiersz trafił do szerszego grona czytelników w formie książkowej, jako część zbioru
„Lokomotywa i inne wesołe wierszyki dla dzieci”. Od tego momentu jego popularność rosła, a wiersz stał się nieodłącznym elementem bibliotek domowych i szkolnych. To właśnie w tym okresie, w przededniu wielkich zmian historycznych, Tuwim stworzył utwór, który z jednej strony bawił, a z drugiej jak się okazało niósł ze sobą ponadczasowe przesłanie o ludzkiej naturze i komunikacji.
